ถ้าจะมีอะไร ที่จะไม่เร้าเราเข้าไปดูหนังเรื่อง  

หลวงพี่กับผีขนุน ก็คงจะเป็นชื่อหนังนั่นแหละ

หลังจากทนการการันตี จากน้องพี่แถวนี้ไม่ไหว

ก็พาตัวเองเข้าไปโดดเดี่ยวท่ามกลางผู้คนเกือบครึ่งค่อนโรง

ในวันพุธกลางสัปดาห์  น่าประหลาดใจ เพราะไม่ใช่เวลา

ที่น่าจะมีคนเข้ามาอยู่ในโรงภาพยนต์เยอะเท่านี้

อาจเพราะอากาศร้อน หรือ เพราะทนการการันตี จากน้องพี่ที่อื่นไม่ไหวก็ไม่ทราบได้

หนังเล่าเรื่องของคนขายเครื่องกรองน้ำ ที่หลอกขายชาวบ้านเขาไปทั่ว

แล้ววันหนึ่งแม่ก็ จม. มาหา บอกจะให้บวชเพื่อจะได้เบียดกับสาวสวย

โดยมีรูปส่งมาเพื่อยั่วใจ เขาตัดสินใจกลับบ้านเกิด เพื่อบวช

เรื่องราววุ่นวายเกิดขึ้นเมื่อยายปลิกข้างวัดแกถูกขนุนหล่นทับตาย

ทิ้งลูกชายปัญญาอ่อนไว้เพียงลำพัง ผีแกเฮี้ยนอาระวาดชาวบ้านจนวุ่นวาย

พระใหม่ต้องจัดการกับปัญหา เนื่องจากเจ้าอาวาสไปกิจธุระในเมือง  

หนังเล่าเรื่องของการบวช ในยุคนี้สมัยนี้ ได้อย่างจริงใจ ไม่ใช่มุมมองแบบรัฐมองราษฏ์

หรือมุมมองแบบเมืองมองชนบท แต่มันเป็นมุมมองที่ถ่ายทอดจากคนใน

เราสัมผัสได้ถึง วิถีชีวิตที่เกิดขึ้นในหนังได้  ด้วยความรู้สึกส่วนตัวของคนจากบ้านมาไกล

ทำให้เชื่อว่า คนทำหนัง ทำออกมาได้อย่างซื่อสัตย์ ไม่มีจริตที่อวดอ้างสั่งสอน

ฉากพระกลับบ้านเยี่ยมแม่ เป็นฉากที่เราขนลุก น้ำตาไหลได้อย่างไม่ต้องใช้บทพูด

แค่รถมอเตอร์ไซด์จอดเต็มหน้าบ้าน แค่รถสาธารณสุข(กระบะ)จอดหน้าบ้าน

แค่มีรองเท้าหลากหลายคู่อยู่ที่หัวบันไดบ้าน

บรรยากาศของการผิดปกติ ก็ไม่ต้องทำอะไรอีกแล้ว

แต่ก็อาจจะเป็นแค่ความเห็นส่วนตัว ของคนที่รับรู้บรรยากาศแบบนี้ก็เป็นได้

คนเมือง คนต่างชาติ อาจจะไม่เข้าใจ แต่คนไทย บ้านนอกอย่างผม น้ำตาไหล

อีกฉากที่สะกิดต่อมขน คือฉากที่พระต้องไปรับบิณฑบาตแม่

ขณะเดินไปจะถึงหน้าบ้าน  แล้วกล้องจับอยู่ที่ทางถนนที่มีแนวรั้วต้นไม้

เดินตาม ลุ้นให้แม่ออกมาจากแนวรั้วนั้น มันบรรยายไม่ถูกจริงๆ

ความรู้สึกที่เป็นห่วง พะวง เหมือนความรู้สึกเวลาตอนเด็กๆ

ที่พ่อแม่เราออกไปนอกบ้าน แล้วเรารอการกลับมาของพ่อแม่ที่บ้าน

แล้วนั่งอธิฐานให้เขาเดินทางกลับถึงบ้านโดยปลอดภัย

ความกลัวที่จะสูญเสียคนที่เรารักไป ความรู้สึกผิด

ที่ยังไม่ได้ทำอะไรให้กับคนที่เรารักอย่างเต็มที่ 

ฉากผียายปลิกกับลูกชายตอนจบ ก็เป็นอีกฉากหนึ่ง

ที่ทำซึ้งได้อย่างได้ผล ไม่ง่ายเลยที่จะทำให้พอดีได้ ไม่ขาดหรือเกิน

เกินกว่านี้อีกนิดหรือขาดไปหน่อย ก็อาจจะทำลายหนังได้ทันที

หนังเลือกตอนจบให้ผียายปลิกได้อย่าน่าชื่นชม ซื่อ ใส ระดับจิตใจ

ไม่ใช่ระดับอวดฉลาด ไม่มีการซับซ้อน ซ่อนปม ให้ตกใจแปลกใจเล่น

อยางที่ฝรั่งชอบทำกัน แล้วอีกหลายๆคนเลือกที่จะทำตาม

การบวชที่ปัจจุบัน เป็นเพียงหน้าที่

บวชเพื่อคนอื่น บวชเพื่อความสมบูรณ์แบบตามความเชื่อของชาวบ้าน

บวชเพื่อจะได้เบียด บวชเพื่อทำความดี เพื่อให้คนรอบข้างสบายใจ มันน่าจะเท่านั้นจริงๆ

สำหรับการบวชในสมัยนี้ เราคงไม่ต้องพูดถึงเรื่องการตรัสรู้ ปฏิบัติธรรม หรือนิพพานกันแล้ว

ชื่นชมการแสดงของพี่ทศ พี่ไม่หล่อแต่พี่แสดงดีจังครับ

ไม่ฟูมฟาย ไม่ตลกเกินงาม และผมเชื่อว่าพี่บวชอยู่

ฉากซึ้งหลายๆฉากยังนึกไม่ออกว่าถ้าเป็นคนอื่นเล่น หนังอาจจะล่มเอาได้

น้องนางเอก น่ารักดีมีแม้สิว

ตัวประกอบทุกคนเล่นได้ไม่เกินงาม และชื่นชม

ที่หนังไม่ได้มีความทะลึ้งตึงตัง อย่างที่หนังตลกควรจะเป็น

ถ้าหนังจะมีอะไรที่เกินมา ก็เป็นส่วนที่พอเข้าใจได้

หม่ำ ที่ถูกใส่ในหนัง เหมือนเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เหมือนเป็นภาคบังคับ

ถ้านี่เป็นโจทย์ทางการค้าของเสี่ย ผู้กำกับก็เลือกจัดการได้ อย่างดีที่สุดแล้ว

แต่ขัดใจเล็กน้อยหลังจากที่พระสึกออกมาแล้วหม่ำเลือกที่จะปล่อยตัวเขาไป

การบวช มันคงไม่ได้เหมือนเครื่องกรองน้ำ

ถูก ผิด ควรได้รับการสรรเสริญและลงโทษ ตามกติกาสังคม

แอบดีใจที่หนังประสบความสำเร็จด้านรายได้

แอบน้อยใจที่ไม่ค่อยมีคนพูดถึงในวงกว้าง

แอบชุ่มใจ เมื่อนึกถึงเวลาที่หนังเรื่องนี้เดินสายไปฉายตามหนังกลางแปลง

ตามเขตรอบนอก แล้วชาวบ้านนั่งดู

เขาคงมีความสุขที่มีคนทำหนังอย่างนี้ออกมาให้ดู