วันนี้มีเวลาถึงแค่บ่ายสามโมง เนื่องจากต้องนั่งเครื่องไปพุกาม

เราตั้งใจจะเก็บวันนี้ไว้สำหรับ  พระบรมหาราชวังมัณฑะเลย์

วันนี้เพื่อนเราหนีไปพักผ่อนกับคนรักที่ริมทะเลงาปาลี ทะเลฝั่งอันดามันของพม่า

เดิมทีตามโปรแกรมมันชวนเราไปด้วย แต่ปฏิเสธไปเพราะ เบื่อทะเล

และมั่นใจว่าไม่มีทะเลที่ไหนสวยเท่าที่ภูเก็ต ในหลืบมุมที่ ททท. ยังไปไม่ถึง

คนขับรถพาเราขึ้นยอดเขามัณฑะเลย์ (เป็นครั้งแรกที่เราขึ้นไปตอนกลางวัน )

มองเห็นเมืองทั้งเมืองในหุบหมอก พร่า เลือน จนแทบมองไม่เห็นสี่เหลี่ยมคูเมือง

ลงมาแวะวัดสองวัด วันหนึ่งเป็นวัดที่ใช่สังคยนาพระไตรปิฏก มีสถูปที่ด้านในบรรจุแผงหินสลัก

บทสังคยนาพระไตรปิฏกไว้ รายล้อมองค์เจดีย์ ประมาณ 700 สถูป ขาวโพลน

นึกถึงสถูปวัดสวนดอกที่เชียงใหม่ แต่เยอะกว่ามากและคนละประโยชน์ใช้สอย

 

 

อีกวัดเป็นวัดไม้ คล้ายเมืองอังวะเมื่อวาน แต่สภาพดีกว่า ลวดลายยังสมบูรณ์กว่ามาก

หน้าวัดมีคนนั่งเขียนรูปในขวดขาย เป็นการใช้พู่กันค่อยๆจิ้มสีล้วงเข้าไปในปากขวด

เพื่อเพ้นท์ลายด้านในขวด โดยรูปที่ได้ ต้องมองจากนอกขวด แค่คิดก็งงแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กว่าจะถึงวังหลวงก็สิบโมงกว่าๆ เราไม่ได้เสียค่าเข้า

เพราะคนขับรถเอาตั๋วที่เราเสียที่เมืองอมรปุระเมื่อวานไปยื่นให้ และต่อรองกันที่คนเก็บตัว

ประหยัดไปได้ถึง เกือบพัน เพราะที่นี่ค่าเข้า คนละ 10 us ดีที่ยังไม่ทิ้งตั๋วเมื่อวานไป  

พระบรมมหาราชวัง มัณฑะเลย์ รัฐบาลสร้างขึ้นใหม่ หลังของเดิมถูกไฟไหม้ไปหมดแล้ว

จึงไม่แน่ใจว่ารัฐจะแอบใส่ทัศนะคติในแง่ลบ เพื่อดิสเครดิตสถาบันไปบ้างหรือไม่

เพราะ รัฐบาลทหารมาหลังระบบกษัตริย์ ( เรากำลังพูดถึงพม่านะ )

ในวัง อาคารต่างๆอุดมไปด้วยงานงานไม้ น่าแปลกที่การตกแต่งภายใน แม้จะเป็นของเก่า

แต่แนวคิดโมเดิร์นมาก สถาปนิกอิสระ และสถาปนิกจากสำนักงานสถาปนิกชื่อดังยังอึ้ง

ลวดลาย และรสนิยมแตกต่างจากวังของบ้านมากราวฟ้ากับดิน อาคารมีการใช้ pattern วงกลมซ้อน

นึกไม่ออกให้นึกถึงโลโก้ หลุย วิตตอง เหมือนกันเดะๆ ใช้เป็นช่องระบายอากาศชั้นหนึ่งก่อน

แล้วเป็นโถงทางเดินก่อนจะเข้าไปสู่ห้องที่พำนัก ด้านนอกทั้งหมดใช้สีแดงหมาก

แต่พอเข้าไปด้านใน ใช้สีขาวโพลนทั้งหมด แต่เล่นลายกับ pattern ผนังเป็นตาราง

เพื่อนบอกสี่เหลี่ยมตารางนี้เป็นลายของกษัตริย์ หลังคาที่เห็นทั้งหมด มุงโดยไม้

ไม่ใช้แป้นเกร็ดแบบที่เคยเห็น แต่เป็น ไม้แผ่นวางตามแนวจากยอดหลังคาถึงชายคา

แล้วซ้อนกันสลับฟันปลาแผ่นต่อแผ่น ทั้งหลังคามหึมาทั้งหมด มันต้องใช้ไม้เยอะมากๆ

แล้วเล่นลวดลายเล็กน้อยแต่พองามในช่องระแหว่งแผ่นไม้ หัวเสานิดหน่อย

ไม่มีการประดับกระจกสี วาดลาย หรือประดับเพชร พลอย อู้ฟู้ บาร็อค ร็อคโคโค่ ไม่มี  

ด้านหลังเป็นบ้านเล็กบ้านน้อยของสนมนางกำนัล

อันนี้ก็ไม่รู้รัฐบาลใส่ความหรือเปล่านะ เพราะเยอะมาก เป็นหมู่บ้านได้เลย

 

 มีหอยคอยตรวจการ ถ้าขึ้นไปมองจากข้างบนลงมาเห็นกล่มอาคาร และผังเหมือนกำลังดูโมเดล

ผนังบางส่วนของอาคาร ทั้งแผงสามารถกระทุ้งแล้วเอาไม้ค้ำไว้ได้ เท่ห์มาก และมหามหึมา

และส่วนตัวแล้วคิดว่า มันเป็นรายละเอียดที่น่าสนใจ กะจะยืมมาใช้

กับบ้านนักเขียนรางวัลพานแว่นฟ้าซะหน่อย

 

 

 

หลังทานอาหารเที่ยงระหว่างไปสนามบิน เราแวะนมัสกาลพระมหามุณี

พระประจำบ้านประจำเมืองที่นี่ มี่พิธีล้างหน้าพระที่นี่ทุกเช้า ประมาณตีห้า เราเห็นว่า

เป็นการไม่บังควร เลยไม่ได้เข้ามาดูพิธี ( ไม่ตื่นนั่นเอง )

แต่ใครจะอยากให้คนมาดูตอนล้างหน้าตอนเช้าละ  ถึงจะเป็นพระก็เหอะ  นึกถึงใจเขาใจเรา

ชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็นพระที่มีชีวิต เนื่องจากตัวองค์พระถูกปิดทองจนขนาดองค์ (พระ)ใหญ่ขึ้น

แล้วพระพักต์  ของพระก็ใหญ่ตาม เป็นทีเลื่อมใสของที่นี่มาก

วิหารที่ประดิษฐานก็มีการปิดทองมะลังมเลือง ผู้คนนมัสกาลเยอะมาก

ส่วนใหญ่เป็นชาวพม่าเอง  นักท่องเที่ยวไม่ค่อยมีเท่าไหร่นัก

 

 

 

เดินทางมาถึงสนามบิน หลังร่ำลากับคนขับรถแสนดีที่พาเราตะลอนทั่ว

รถตู้ 6 ที่นั่ง ที่มีแตรเสียงดังน่ารำคาญ แกคุยว่าเป็นแตรฮอลแลนด์

ของแกมีคนเดียวในมัณฑะเลย์ เสียงดังเหมือนแตรหวอสงคราม กดทีทำเอาคนนั่งอายมาก

ไม่แค่นั้น เวลาถอยจะมีเสียงดังเหมือนผีหัวเราะ ฮาโลวีนอะ วะ ฮ่า ฮ้า ฮ่า

แล้วแกไปถอยแต่ละที่ ในวัดเงี๊ยะ ตามที่ท่องเที่ยว คนตรึม เป็นที่จ้องมองของทุกสายตา

น่าประทับใจ เพื่อนบอกเป็นคนขับรถที่มันใช้อยู่เป็นประจำ

แกเป็นเจ้าพ่อคุมคิวรถแท็กซี่ที่นี่ มีตังค์นะนั่นที่เห็นๆนะ จะแลกเงินจ๊าดเงินดอล

แกมีให้เป็นหลักหลายๆแสน หอบมาเป็นกระสอบได้เลย

ร่างแกท้วมๆพรุ้ยๆ ท่าทางคล้ายเจ้าพ่อในหนังโจวเหวินฟะหนังจีนรุ่งเรือง

ท้ายรถติดสติ๊กเกอร์หมีพูร์ แกบอกว่าแฟนแกบอกว่าแกเหมือนหมีพูร์  มีแอบกุ๊กกิ๊ก

 

 

 เราบินด้วยสายการบินของพม่า ในประเทศ เครื่องใบพัดเหมือนเดิม

ที่เห็นในรูปคือรถขนกระเป๋า เป็นรถแทรคเตอร์ และโลโก้ของสายการบินเรา

ตราช้างบิน นึกถึงยาธาตุน้ำขาวตากระต่ายบินมาก

เครื่องพาเรามาถึงพุกามใน 1 ชั่วโมง พระอาทิตย์ตกพอดี

แท็กซี่ชูป้ายชื่อมารับที่นามบินเช่นเคย ระหว่างทางไปที่พักก็จะเห็นยอดเจดีย์โผล่พลอมแพรมตามรายทาง

ได้แต่บอกกับมันว่าพรุ่งนี้เจอกัน  ถึงที่พัก หรูหรา โอ่อ่า อิระวดีโฮเทล วิวแม่น้ำอิระวดี

 

 

อยู่ในเขตเมืองเก่า มีเจดีย์เก่าๆอยู่ในพื้นที่โรงแรมด้วย เพื่อนอัพเกรดห้องให้ (อีกแล้ว)

แต่คราวนี้ ดูดีมากห้องกว้างขวาง วิวดี เห็นแม่น้ำเต็มๆ  มองจากหน้าต่างผ่านระเบียง

เห็นแสงไฟประดับต้นคริสมาสต์ด้านล่าง น่าจะเป็นร้านอาหารติดน้ำ

อาบน้ำเสร็จเราก็ไปทานมื้อค่ำของโรงแรม เนื่องจากมืดแล้ว ยังไม่อยากออกไปข้าวนอก

มาที่ร้านอาหารติดล๊อบบี้ เราก็สั่งอาหารเสร็จ บอกว่าเราจะไปนั่งที่ริมน้ำ

บริกรอึกอักแล้วแนะนำเราด้ยภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่นว่า เอาริมสระน้ำตรงนี้ไหมครับ

เราบอกไม่ละเราจะไปนั่ง out door ข้างนอก  เราไปหาโต๊ะนั่งก่อนนะ บริกรรับปากจะเอาไปเสริฟให้

เดินไปยังที่ๆเราเห็นไฟวับแวมจากในห้อง ต้องมีโต๊ะริมน้ำสิ

นั่งแบบ riverside นะ เห็นไฟอยู่ น่าจะมีปาร์ตี้คริสมาสต์ด้วยนะ เดินหาให้ควัก เริ่มใจไม่ดี

หายังไงก็ไม่เจอ ไฟที่เห็นคือห้องพักวิลล่าด้านล่าง เดินวนแล้ววนเล่า พอมองย้อนกลับมา

มีบริกรหญิงสองคนขนเก้าอี้หวายตัวใหญ่ตามมา และบริกรชายยกโต๊ะหวายตามหลังมา

ฉิ๊บหายละ  ถามเราว่าจะนั่งตรงไหน สรุปว่าเขา หล่อน และเรา เข้าใจผิด

มันไม่มีร้านอาหารนั่งริมน้ำ out door อย่างที่เราเข้าใจไปเอง แล้วมันก็ไม่บอกเรานะ

บอกแค่ว่าจะตามมาเสริฟ  พอตั้งโต๊ะแล้ว เราต้องขอโทษขอโพยมันใหญ่

ไฮโซสมใจไหมละทีนี้ มันคงเอาเราไปนินทาหรือแช่งลับหลังไปหลายวัน

คืนนั้นอาหารค่ำของเรา จึงเป็นดินเน่อร์ใต้แสงดาว  แสงเทียน

มีแม่น้ำอิระวดีในเงามืดด้านหน้า ด้านหลังเป็นเจดีย์เก่า หลายร้อยปี

เคล้ากับความผิดในใจใหญ่หลวง กินเสร็จแล้ว เราเก็บของทุกอย่าง อย่างสำนึกผิด

จาน ช้อน ชาม เครื่องปรุง เรียงไว้ในถาดพร้อมยกกลับ อย่างเป็นระเบียบ

บริกรมาถึงไม่ต้องเก็บอะไรเลย ยกอย่างเดียว

ใจอยากจะยกเก้าอี้หวายกลับคืนไปให้ด้วยซ้ำ แต่ก็เกรงว่าน้องๆ เขาจะเดือดร้อน

เราเลยทิปซะหลายตังค์  ชดใช้ความผิด และมื้อนั้นก็เป็นมื้อเดียวในโรงแรมแห่งนี้

อร่อยนะ แต่ราคาก็สูงมาก ก็เหมาะสมกับสถานที่เขาแหละ

แต่เราไม่เหมาะสมกับมันเอง เราพักที่นี่สองคืน

ใช้เวลาในโรงแรมแค่เวลานอนเท่านั้น

 

 

สุดท้ายนี้ ขับขี่ปลอดภัย อย่าประมาท อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ทุกเวลา 

แล้วพรุ่งนี้เราจะไปลุยทุ่งเจดีย์

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 11 Jan 2009 16:10:16 by ON AIR