ON AIR

คำเตือน : ในนี้มีเนื้อเรื่องทั้งเรื่องอยู่หมดเลยนะ

เธอป่วยโรคปอด เขาป่วยโรคตับ ทั้งคู่ใกล้ตาย

ทั้งสองพบรักกันที่สถานบำบัดผู้ป่วย

"ทำไมคุณถึงดูสดใส ไม่เหมือนคนที่กำลังป่วยเลย"

เขาถาม

"คงเพราะ ฉันไม่มีใครมาห่วงใย เลยไม่รู้จะแสดงออกให้ใครสนใจ"

หลังจากนั้นทั้งคู่ตัดสินใจออกไปใช้ชีวิตร่วมกันนอกสถานบำบัด

เธอคอนดูแลเขา เขาคอยช่วยเหลือเธอ

เขาอาการดีขึ้น เธออาการทรงตัว

แล้วเขาก็ทิ้งเธอไปอยู่กับคนรักเก่า

ด้วยเหตุผลว่า เขาอยู่กับเธอ(อีกเธอ)แล้ว

มีความสุขมากกว่า

"รู้หรือเปล่าว่าก่อนคนเราจะเกษียร ต้องมีเงินเก็บไม่น้อยกว่าสองแสนห้า" เขาถาม

"ทำไมต้องเก็บมากมายขนาดนั้น แค่ใช้ชีวิต วันนี้พรุ่งนี้ ให้มีความสุขก็น่าจะพอแล้ว

และอีกอย่าง ชีวิตฉัน ก็ไม่รู้จะยืนยาวไปอีกเท่าไหร่ " เธอตอบเขา ด้วยคำถาม

เมื่อความสุขของเขาคือการใช้ชีวิตคนเมือง กิน เที่ยว หลับนอน

เขาเลือกเดินหันหลังจากเธอไป ทิ้งเพียงเสียงร้องไห้ในกระท่อมปลายนา

"เป็นไงเมื่อคืนเที่ยวสนุกไหม " คนรักเก่า ความสุขที่เขาเลือก ถามเขาหลังจากที่ทั้งคู่แยกย้ายไปปาร์ตี้

"ก็ดี ... เธอคิดว่าเธอใช้ชีวิตแบบนี้แล้วยังจะมีความสุขหรือ ?"

 เขาปล่อยตัวไปกลับความสุขที่เลือก แล้วโรคเก่าก็เรียกตัวเขากลับสถานพยาบาล

 เธออาการโคม่า ในวันที่เขากลับไปเจอ

เขาจับมือเธอ เธอมองมาทำได้เพียงพยักหน้า

เธอจากไป ทิ้งเพียงเสียงร้องไห้ของเขา ในกระท่อมปลายนา

 หนังรักรันทด ของคู่รักป่วย ที่ไม่ได้คาดหวังไว้ว่าจะเข้าไปดู

แต่ด้วยโปรแกรมหลักช่วงนี้ ไมมีอะไรน่าสนใจ

และนานๆทีจะเข้าเมืองหลวง ชอบกรุงเทพตอนสงกรานต์ โล่งดี

ดูจบแล้วก็ไม่ได้ผิดหวัง เพราะไม่ได้คาดหวัง

เหมือนนางเอกในตอนแรก ที่ไม่แสดงออกเพราะไม่มีใครมาสนใจห่วงใย

เมื่อไม่ได้คาดหวังกับอะไร ก็ไม่ต้องผิดหวังกับอะไร

แม้หนังจะมีประเด็น สสส เยอะแยะเต็มไปหมด กินเหล้าตับแข็ง

สูบบุหรี่เป็นมะเร็ง หรือประเด็นศีลธรรม ความสุขแบบพอ เอ่อ ... พอดีๆ

ความสุขที่ไม่ใชแค่เพียงกิเลส ดูแล้วน่าเป็นหนังสอนคนทำดีที่แสนน่าเบื่อ

แต่หนังก็เล่าได้แบบละมุนละไม ไม่โผงผาง

ประเด็นหลักๆแล้วน่าจะเป็นเรื่องความสุขที่แท้จริงมากกว่าเพราะชื่อหนังมันบอกอย่างนั้น

แต่ความรัก จะทำให้คนมีความสุขจริงหรือ

ผมเชื่อว่าความสุขที่แท้จริง คือความสุขของนางเอก ก่อนที่จะเจอกับเขา

เธอมีความสุขด้วยตัวเอง ความสุขที่สร้างด้วยตัวเอง

ไม่ต้องรอปัจจัยอื่นจากภายนอก

ไม่ต้องครอบครอง

แต่ก็นั่นแหละ

ถ้ายังไม่ถึงขั้นรู้ว่าตัวเองกำลังจะตาย

คนเราจะมีความสุขอย่างนั้นได้หรือ ?

edit @ 18 Apr 2008 00:09:28 by ON AIR