วันหยุดเทศกาญ(จนบุรี)
posted on 31 Jul 2007 16:12 by openairแรงบันดาลใจในการเที่ยวจาก
8 1/2 ริคเตอร์ "การตามหาหัวใจที่สาบสูญ"
13 ชั่วโมง บนรถปรับอากาศ ที่ถูกขับปลุก(ตรงข้าม ขับกล่อม)
ด้วยเสียงเพลงไพเราะสารพัดศิลปิน ที่มาเป็นช่วงๆของการหลับ
ตามด้วยเสียงพูดคุยกับคนปลายสาย (แต่มือถือไม่มีสายนี่)
ถึงขนส่งสายใต้
(เขาเรียกกันว่าสายใต้ใหม่ แต่เราไม่ยอมเด็ดขาด เรียกไม่ลง)
ประมาณเจ็ดโมงกว่าๆ ต่อรถไปกาญจนบุรีสองชั่วโมงกว่า
กว่าจะเข้าที่พักก็ร่วมสิบโมง
พลอยเกสเฮ้าส์ ริมแม่น้ำแคว ย่านเกสเฮ้าส์ คล้าย ถ.ข้าวสาร
รีบออกมา หารถไป ช่องเขาขาด ด้วยเวลามีน้อย
สอบถามรถสองแถวแล้ว เหมาพันร้อย โห ... โหดร้าย
รถเมล์ ก็กลัวจะกลับมาไม่ทัน
รถเช่า เที่ยงถึงหกโมง ต่อราคาได้เหลือ 800 โอเค ไป
แปดสิบกิโลจากในเมือง ขับเกือบชั่วโมง
พิพิธภัณฑ์ช่องเขาขาด เป็นพิพิธภัณฑ์ ที่จัดสร้างโดย
ลูกหลาน ของทหารเยอรมัน ที่ตกเป็นเชลยศึกของญี่ปุ่น
สมัยสงครามมหาบูรพา ญี่ปุ่นสร้างทางรถไฟจากเมืองกาญ
ไปพม่า เพื่อยุทธศาสต์ทางการทหาร ขนส่งเสบียง กำลังพล
เชลย ถูกใช้งานอย่างโหดร้ายที่นี่ ต้องใช้แรงกายสกัดหิน
เพื่อสร้างทางรถไฟผ่านช่องเขา
ช่องเขาขาด มีชื่ออีกชื่อว่า ช่องไฟนรก
เนื่องจากการสร้างทางรถไฟเป็นไปอย่างเร่งรีบ
เกิดการใช้งานเชลยอย่างหามรุ่งหามค่ำ กลางคืนก็ใช้ตะเกียง
ให้แสงสว่าง เพื่อทำงาน ช่องเขาตั้งอยู่บนเขา
ชาวบ้านที่อาศัยในที่ลุ่ม ก็จะเห็นเงาของแรงงานผ่านไฟตะเกียง
สะท้อนกับหน้าผา เป็นรูปร่างเหมือนคนผอมโซ
ทำให้บริเวณนี้เหมือนกับนรก เมื่อมองขึ้นมาในเวลากลางคืน
เล่าไว้คร่าวๆละกันนะครับ เดี๋ยวจะเป็นสารคดีท่องเที่ยวไป
นอกจากแรงงานเชลยแล้ว ยังมีแรงงานจากกรรมกร
ซึ่งถูกหลอกให้มาขายแรง หลอกว่าจะมีที่พักที่ดี งานสบาย เงินดี
(ทุกวันนี้เวลาเขาหลอกกัน ก็ยังใช้มุขนี้อยู่)
แล้วต้องมาใช้ชีวิตเยี่ยงเชลยศึกสงคราม
ฉาก ชีวิต ในพิพิธภัณฑ์ ทำให้เห็นถึงความน่ากลัวของสงคราม
มีของใช้ของทหารบางส่วน ถูกแกะลวดลาย เหมือนงานศิลปะ
โดยใช้ตะปู หรือ เหล็ก เท่าที่หาได้ในไซต์งาน
สุดท้ายแล้ว แม้ชีวิตจะแห้งแล้งแล้วซึ่งความหวัง
แต่คนเราก็มีศิลปะ เป็นเครื่องย้อมใจให้พอชื้น
พิพิธภัณฑ์ ไม่เสียค่าเช้าชม แต่รับเป็นบริจาคแล้วแต่ศรัทธา
เปิดบริการทุกวัน ไม่มีวันหยุด
ระหว่างทางขับรถกลับ
ฝนพรำ ....
เหนื่อยแทน....
แต่ไม่ได้ไปช่องเขาขาดพลาดเสียแล้ว
คงต้องไปใหม่
#1 By sofa on 2007-08-01 13:20