สงกรานต์หลบไปพักที่กรุงเทพ

รอยเท้าที่ผ่านมาก็เลยสวนกัน

ดูหนัง ซื้อหนัง และ กิน

คือกิจกรรมที่ชอบธรรม (ชอบ ตาม ธรรมชาติ)

และเท่านั้น ที่ได้ทำที่นั่น

เอากล้องติดไปด้วย ตั้งใจจะไปเก็บภาพ

แต่ไม่สะดวกด้วยเทศกาล

กลับมาถึงภูเก็ต ภาพที่ได้มากลับเป็นภาพพวกนี้แทน

เกือบทุกครั้งที่เครื่อง บินผ่านตรงนี้ เป็นต้องยกกล้องขึ้นมาเก็บภาพ

จำได้ว่าครั้งแรกที่เห็น สะลึมสะลือพึ่งตื่น

แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง ตกใจ

นึกว่าตัวเองตายแล้ว

ด้วยทิวทัศน์ที่ไม่คุ้นตา มีเมฆลอยอยู่ตามปลายป่าเกาะ

มีหมอก และไอ ลอยเกลื่อนไปทั่ว

.....................

วันนี้ผ่านมา ฟ้าใสแต่แดดป่วย