พั ก ผ่ อ น
posted on 29 Mar 2007 02:10 by openairพักแล้วซึ่งการผ่อน
.............................
ชีวิตนี้ตั้งแต่เกิดมา เคยมีหนี้ก้อนใหญ่กับชาวบ้านเขา 1 ก้อน
( ลักษณะนามแปลกๆนะ หนี้ เนี๊ยะ )
ด้วยอารมณ์พรุ่งพร่าน เริ่มทำงานใหม่ๆ
จึงไฟแรงหาเรื่องใส่ตัว ตัดสินใจโดยไม่สนใครรอบข้าง
ผ่อนคอนโดที่เชียงใหม่ ขนาด 40 ตร.ม. (ประมาณ 8.00 x 5.00ม.)
เล็กมากครับ เหมาะสำหรับอยู่คนเดียวแห้งเหี่ยวไปจนตาย
ไม่รู้ว่าผีตัวไหนผลักให้เกิดการตัดสินใจครั้งนั้นไป
ไม่มีใครสนับสนุน แต่ทุกคนเข้าใจว่าไม่มีใครห้ามมันได้
เวลาผ่านมา กว่าห้าปี หนี้ก้อนนี้พึ่งหมดไปเมื่อต้นปี
กับห้องที่ใช้ชีวิตอยู่ไม่ถึงปี
ช่วงนั้นใช้ชีวิตทุกอย่างตามแบบฉบับของคนโสด ในโลกทุนนิยม
อย่างที่เคยฝันไว้ตอนเรียน เปิดตู้เย็นมาของกินเพียบ
เบียร์มีเกือบทุกยี่ฮ้อ ห้องเรียบร้อยจนเพื่อนแอบแขวะว่าเป็นห้องตัวอย่าง
น้ำดื่มนี่ลงทุนเป็นขวดน้ำแร่สวยงาม (ครั้งแรก หลังจากนั้นใช้น้ำถุงเติม)
คงด้วยเพราะโตมากับสื่ออะไรแบบนั้น
นึกย้อนกลับไปตอนนั้นแล้ว น่าเกลียดจัง
สมเพชตัวเองทุกครั้งเมื่อเห็นโฆษณาคอนโดพร้อมอยู่ตามจอทีวี
ตอนนี้ห้องแห่งความฝันของเรา ให้เพื่อนเช่าอยู่และดูแลให้
ในราคาเดือนละ 2,000 บาท แต่ให้มันดูแล
ค่าส่วนกลาง ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าจิปาถะ ทุกอย่างให้
ในขณะที่เราย้ายถิ่นฐานมาทำงานในภูเก็ต
เช่าอพาร์ตเมนต์เดือนละ 4,500 บาท อะไรกันนี่ !
ตั้งแต่ตรัสรู้ได้ความนั้น เราก็กลายเป็นคนละคน
อยู่ง่าย กินง่าย ไม่ก่อหนี้ ไม่มีบัตรเครดิต
กระโดดออกจากตำราฉบับ ทุนนิยม
มีบ้าน มีรถ แต่งงาน มีลูก เลี้ยงหมา เล่นกันหน้าบ้าน
มีความสุขกันตามแบบที่เขาเชื่อและทำตามกันมา
ไม่ใช่ผมหรอกครับ
ตอนนี้ห้องเรามีแล้ว (ถึงจะไม่ได้อยู่)
รถมีคนให้มาเป็นค่าแบบคงเพราะสงสารที่ขี่มอเตอร์ไซด์
ไปตรวจแบบหรือคุยงานกับแก
แต่งงาน อีกนานหรืออาจจะไม่เลย
เพราะไม่เคยเชื่อในพิธีการแต่งงาน
มีลูก ไม่คิด สงสารที่ต้องเกิดมามีพ่ออย่างเรา
และสงสารที่ต้องเกิดมาในโลกเน่าๆใบนี้
หมา ขอไปชื่นชมของคนอื่นละกัน
ชีวิตตอนนี้ กำลังดี ไม่มาก ไม่น้อย ไม่เดือด ไม่ร้อน
แต่ก็อย่างว่าแหละ
มีคนบอกว่า คลื่นลมสงบ พายุกำลังมา
ขอเบาๆ กันหน่อยละกันนะครับ