ON AIR

มาถึงหลวงพระบาง พร้อมกับความมืด

ตะวันลับขอบฟ้าไปแล้ว ต้องรีบหาที่พัก

รถสามล้อเล็กๆ พาเรามาทิ้งหน้าไปรษณีย์ ด้วยสนนราคาคนละ 50 บาท

ที่เหลือก็คือภาระกิจของเรา 4 ชีวิต ที่ต้องหาห้องพักสำหรับคืนนี้

คงเพราะเป็นช่วงเทศกาลเปลี่ยนปี ที่พักจึงเต็มเกือบทุกที่

และราคาสูงกว่าที่ควรจะเป็น ( เปรียบเทียบจากคำบอกเล่าปากต่อปาก )

หลังจากเดินแบกเป้ ทะลุซอยเล็กซอยน้อย เกสเฮ้าส์แล้ว เกสเฮ้สส์เล่า

ใรยะเวลาเดินหาร่วมชั่วโมง

ก็ได้ที่พักเป็นเหมือนๆ HOME STAY เป็นบ้านชาวบ้าน

ที่มีลูกสาวอาศัยอยู่กับพ่อ และสัตว์เลี้ยงนานาชนิด

( เหยี่ยว ลิง หมา ปลา แมว นก เท่าที่จำได้ )

สภาพห้องพอแค่ให้ซุกหัวนอน ห้องน้ำไม่มีน้ำอุ่น ไม่มีทีวี

เราพักได้ในราคา 400 บาท4 คน โดยคุณลูกสาวกำชับว่าอย่าบอกพ่อเธอ

เพราะปกติขายที่ 450 บาท ขอบใจหลาย ๆ จ้า

หล้งจัดการสัมภาระ ก็เดินออกมาปากซอย ก็ถึง NIGHT MARKET

เริ่มจะเป็น NIGHT BLAZA เชียงใหม่เข้าไปทุกที

ของขายกับพื้น ของพื้นเมือง เสื้อ ผ้าทอ ของที่ระลึก

เดินวนเพียงเกริ่นๆ หาที่กิน เราเลือกกินเฝอร้านติดกับมุมถนน

ซอยข้างวังหลวงซึ่งตอนนี้เป็นพิพิธภัณฑ์

กินเฝอกับปอเปี๊ยะสด และ ปอเปี๊ยะทอด

ผู้คนที่นี่อู้คำเมือง เหมือนทางเหนือบ้านเรา

แต่ลึกกว่าในภาษา คือ โคตรคำเมือง ได้ยินคำเมืองหลายคำที่ไม่ค่อยคุ้นหูแล้ว

ด้วยเป็นคนเมือง ( คนเหนือ ) คนหนึ่ง

จึงทำให้เราได้เปรียบใน CONVERSATION และกลายเป็นล่ามอย่างช่วยไม่ได้

เดินหาที่พักเพื่อคืนต่อไป เนื่องจากยังไม่ถูกใจกับที่พักคืนนี้

เจอที่พักเกสเฮ้าส์ด้านติดกับแม่น้ำโขง แต่มีถนนขวางอยู่

เล็งไว้ที่นี่ สอบถามได้ความว่าพรุ่งนี้สิบโมงให้มาใหม่ แต่คาดว่าจะมี

เพราะส่วนใหญ่ที่พักที่นี่ ไม่ยักถามว่ากี่คืน CHECK OUT วันไหน

เห็นห้องสถานที่ตั้ง และราคา 850 บาท ต่อคืน

( ถ้าไม่ใช่เทศกาลราคาจะเหลือครึ่งนึง!! ! )

นักท่องเที่ยวไทยผู้เรื่องมากสี่คนก็พยักหน้า

เรากลับมานอนซุกใต้ผ้าห่มอุ่น เก็บแรงไว้ทักทาย

หลวงพระบางในวันต่อไป

............................................................