ON AIR

สวัสดีปีใหม่ ปีหมู ปูหมี

หยุดยาวมาทั้งอาทิตย์ เที่ยวลาว

หนองคาย เวียงจันทร์ วังเวียง หลวงพระบาง

พอเริ่มทำงาน ดันไม่มีไรให้ทำ

ต้องทำตัวว่างๆ ไร้สาระ คอมพิวเตอร์ป่วย รอซ่อม

ว่างมากกลัวว่าจะฟุ้งซ่าน

มา จะเล่าเรื่องลาวๆให้ฟัง ( ...เล่ายาวนะ )

การเดินทางเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2549

ผู้ร่วมเดินทาง เราและเพื่อนอีก 3 ชีวิต ( ขออนุญาติใช้นามแฝง )

มาศ: สถาปนิกสาว ผู้หญิงคนเดียวของทริป

ตั้ม:พนักงานบริษัทเวปไซด์ ผู้มีอัน (ของกิน) จะกิน (ตลอดเวลา)

พ่อนกหงษ์หยกรูปงาม ที่พอมีเวลาว่างเมื่อไหร่เป็นถ่ายรูปตัวเองร่ำไป

นิล : คุณหมอใหญ่ ผู้ใช้ชีวิตเวิ้งบนเกาะว้าง กลางทะเลอันดามัน

รักงานศิลปะทุกแขนง รักการอ่าน มีหัวกวี ( ห้ามผวน )เป็นนักเขียนอิสระ

หนึ่งคืนบนรถไปตู้นอนปรับอากาศ กรุงเทพ หนองคาย

กับการเดินทางบนรางสายตะวันออกเฉียงเหนือครั้งแรกของทุกคน

ก่อนที่รถไฟจะเทียบชานชรา เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

มาศ ปวดท้อง แผนเดิมที่จะต่อรถไปให้ถึงวังเวียงในบ่ายวันนั้น

ต้องมีการเปลี่ยนแปลง คงต้องแวะหนองคาย ดูอาการเจ๊สักคืน

หนองคายแล้วใครเคยมาบ้างละนั่น ?

ไม่มี ทุกคนเปิดซิงหนองคาย ไม่เป็นไร หาอะไรกินก่อน

อะไรขึ้นชื่อละ ? หนองคาย หนองคาย ?.... ไข่กระทะ !

ให้สามล้อไปส่งไข่กระทะที่อร่อยที่สุด

หลังจากอิ่มหน่ำกับไข่กระทะที่อร่อยที่สุด ( ของสามล้อมัน )

ก็เดินพาสัมภาระเต็มหลังไปหาที่พัก แล้วที่ไหนละ ?

ชอบจัง บรรยากาศพลัดหลงแบบนี้ ชอบบรรยากาศที่เราไม่รู้ว่า

เลี้ยวไปแยกหน้าจะเจอกับอะไร หลังแยกไฟแดงข้างหน้าจะมีอะไร

ทันใดนั้นตั้มก็นึกออกว่า เคยมีลูกค้าที่มาทำเวปไซด์ บอกว่าถ้ามาหนองคาย

ให้มาพักฟรี แล้วหนองคาย จะไปรู้ได้ที่ไหนละ ?

ถามสามล้อก็ไม่รู้จัก ? แม่โขงเกสเฮ้าส์ ?

ข้อมูลมีแค่นั้น ร้านอินเตอร์เนตแถวนั้นก็ไม่มี

เบอร์ลูกค้าก็อยู่ที่ทำงาน ที่ทำงานก็หยุดสิ้นปี

แล้วจะไปหาที่ไหน ?

งานนี้โทษมาศ ป่วยไม่รู้กาละเทศะ

ทันใดนั้นเราก็ยืนอยู่หน้าแม่โขงเกสเฮ้าส์

เป็นไปได้ น้ำเน่าเป็นละครหลังข่าว ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี

น้ำเน่ากว่านั้น เค้าให้เราพักฟรีครับ สี่คน ทั้งๆที่ไม่เคยเจอกันเลย

เคยคุยติดต่อแต่กับลูกสามเค้าทางโทรศัพท์

โอ้แม่เจ้า ยังมีเรื่องน้ำเน่าอย่างนี้บนแผ่นดินที่มีการวางระเบิด

ในเมืองหลวง ในคืนส่งท้ายปีอีกหรือนี่

หลังจากเข้าที่พักก็ให้เจ๊มาศเรานอนพัก ดูอาการ แล้วเราก็ตะลอนในตลาดท่าเสด็จ

ซึ่งอยู่ใกล้ระยะเท้าเดินได้ กับที่พัก ติดแม่น้ำโขง( ทำเลดีซะด้วย )

อากาศที่หนองคายเย็นสบาย พอดีกับเสื้อกันหนาวหนึ่งตัว

ตลาดท่าเสด็จ ของขายไม่ต่างกับตลาดชายแดนทั่วไป

ได้ไวน์กับหมูยอ มารอดูอาการ มาศที่ห้อง

จัดว่าเป็นการรอดูอาการป่วยที่ใช้ได้ทีเดียว

ดูอาการกันจนหลับไป ตื่นมาตกเย็นพบว่าอาการดีขึ้น

ไม่น่ากลัวว่าจะเป็นไส้ติ่ง อย่างที่กลัวกันตอนแรก

จากคำยืนยันของผู้อำนวยการโรงพยาบาลเกาะไม่สั้นไม่เล็กบนทะเลอันดามัน

ให้ความเห็นว่า ไปต่อได้

มื้อเย็นพอดี ปลาริมน้ำโขง แกล้มกับพระอาทิตย์ที่กำลังลับฟ้า

โดยมีสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว เป็นองค์ประกอบ

ช่างสุขสันต์อะไรเช่นนี้ ปลาน้ำโขงอร่อยมาก เนื้อแน่น ก้างน้อย

สันนิษฐานวาคงเป็นปลาที่ออกกำลังกายทุกวัน มีอิสระเสรี สุขภาพจิตดี

เพราะอาศัยในแม่น้ำกว้าง ไม่ใช่ปลาเลี้ยงในบ่อซีเมนต์

งานนี้ต้องยกความดีให้ มาศ

ที่ทำให้เราได้แวะเมืองเล็ก น่ารัก อาหารอร่อยบรรยากาศดี อย่างหนองคาย

ต่อด้วยร้านกินดื่มเล็กๆ น่ารัก มีสวนหลังร้าน กลางใจเมืองหนองคาย

และส่งท้ายคืนด้วยบัวลอยไข่หวาน จึงเดินเท้ากลับที่พัก

เจอกับคุณแม่ เจ้าของบ้านอีกที แกใจดีบอกจะหาตั๋วรถให้

ในราคาพิเศษ เพราะแกมีกิจการทำทัวร์อยู่ในลาวอยู่แล้ว

ต้องเดินทางพรุ่งนี้เช้า เจ็ดโมงเช้า

ขอบคุณมาศ ที่ป่วย

เช้าวันที่ 24 ธันวา เราเดินทางมาขึ้นรถบัสเข้าไปเวียงจันทร์

โดยมีรถรับส่ง วีไอพี เป็นโฟล์วิลคันงาม โดยมีคุณพ่อ คุณแม่ มาส่ง

เหมือนดั่งเพื่อนลูกสาวผู้สนิทสนมชิดใกล้

ทั้งๆที่เราไม่เคยเจอกันเลย

รถบัสพาผู้โดยสารเต็มคันรถ ข้ามผ่านสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว

หลังทำหนังสือผ่านแดน ตรวจหนังสือเดินทาง

สี่ชีวิต จากภูเก็ตก็เข้ามาเหยียบแผ่นดินลาวอย่างตั้งใจ

โปรดติดตามตอนต่อไป

ขออภัย อยากให้ใช้จินตนาการภาพไปก่อน

จึงไม่มีภาพประกอบ

ความจริงก็คือ ยังไม่ได้จัดการกับภาพในกล้อง คอมป่วย

คงต้องรอตอนหน้า เร็วๆนี้