ON AIR

มีพี่ใจดี ขนหนังสือเก่ามาให้ที่ร้าน

เหมือนเจอคลังแสง มีนังสือและนิตยสารดีๆหลายเล่มนอนอยู่ในลัง

หนึ่งในนั้นก็คือ อสท. ฉบับนี้ แนะนำจังหวัดภูเก็ต

(สมัยที่หนังสือยังราคาเล่มละ 10 บาท)

เป็นภูเก็ตสมัยที่เรายังไม่เกิด

มีรูปถ่ายแนะนำสถานที่น่าสนใจต่างๆ ตามประสาหนังสือแนะนำท่องเที่ยว

แล้วก็ไปสะดุดกับรูปหนึ่งเข้า

หาดป่าตอง

และด้วยงานที่ต้องรับผิดชอบในระยะนี้

ทำให้ได้ไปแถวนั้นเกือบทุกวัน

หลังจากนั้น 31 ปีผ่านไป

นี่คือภาพที่บันทึกได้ จากมุมที่คิดว่าใกล้เคียงที่สุด

ทุกอย่างเปลี่ยนไปภายในไม่ถึงชั่วอายุคน

ไม่ได้จะเรียกร้องให้กลับไปเหมือนเดิม

เพราะทุกอย่างล้วนต้องเปลี่ยนไป

................

เมื่อวานไปดู HAPPY FEETS มา

ANIMATION เกี่ยวกับเรื่องราวของเพนกวินพันธุ์จักรพรรดิ์

เหมือนหนังจะบอกว่า

การที่เราจะมาหัวโบราณ และยึดแต่อุดมคติของตัวเอง

เหมือนหัวหน้าฝูงของมัน ที่เชื่อว่ายังไงเพนกวินจักรพรรดิ์

ก็ไม่ควรเต้นแท็ป สิ่งที่ต้องทำคือร้องเพลง เพื่อบูชาเทพเจ้าให้มีปลากิน

หลอกตัวเองและฝูงว่าโลกนี้ไม่มีเอเลี่ยน(มนุษย์)

บางทีหากมีการเปลี่ยนแปลง แล้วไม่ยอมรับ หรือปรับเข้าหามัน

ไทรใหญ่ก็หักโค่นได้ หาใช่ใบหญ้าริมทาง

"สัตว์พวกนี้ก็แค่สัตว์ที่ไม่สามารถสื่อสารอะไรกับเราได้

มันทำได้แค่เพียงเต้น"

"ผมไม่ยอมถ้าต้องอยู่ในโลกที่ไม่มีเพนกวิน"