ตอบ
posted on 07 Oct 2006 19:08 by openairร้านบะหมี่เป็ด ในช่วงเวลาบ่ายสาม
มีไม่กี่คนที่จะเข้ามากินอาหารมื้อกลางวันในเวลาช่วงนี้
บังเอิญเราเป็นหนึ่งในสามผู้เคราะห์ร้าย ที่ต้องมาหากินช่วงนี้
มีผู้หญิงนุ่งชุดขาว (อุปมาว่าคล้ายนักบวช) เดินเข้ามาในร้าน
เริ่มจากโต๊ะเรา (คาดว่าเรียงตามลำดับโต๊ะจากหน้าร้าน)
แบมือขอ ไม่พูด ชี้ไปที่ปาก ชี้ที่หูแล้ววนๆนิ้วชี้ที่หู
ตีความได้ว่า ขอตังค์หน่อย เราพูดไม่ได้ และหูหนวก
เราส่ายหน้า และกินต่อ หลังจากทำพฤติกรรมซ้ำๆอยู่สองรอบ
และเห็นว่าเราไม่ได้สนใจแล้ว จึงเปลี่ยนเป้าหมาย ไปที่โต๊ะต่อไป
แบมือขอ ไม่พูด ชี้ไปที่ปาก ชี้ที่หูแล้ววนๆนิ้วชี้ที่หู
ผู้ชายโต๊ะนี้ หยิบเหรียญที่ไม่สามารถระบุค่าเงินให้
(เนื่องจากแอบมองในระยะห่าง 3 โต๊ะ)
ยกมือไหว้ และเดินออกมาที่อีกโต๊ะ
แบมือขอ ไม่พูด ชี้ไปที่ปาก ชี้ที่หูแล้ววนๆนิ้วชี้ที่หู
ผู้ชายโต๊ะนี้ (ผู้ชายอีกแล้ว ช่างเป็นร้านบะหมี่เป็ดที่จืดชืดสิ้นดี)
ถามคะยั้นคะยอว่า"มาจากไหน มาทำไร "
แบมือขอ ไม่พูด ชี้ไปที่ปาก ชี้ที่หูแล้ววนๆนิ้วชี้ที่หู
"เอาไปทำอะไร จะเอาเท่าไหร่ "
แบมือขอ ไม่พูด ชี้ไปที่ปาก ชี้ที่หูแล้ววนๆนิ้วชี้ที่หู
" ไหนขอดูบัตรหน่อยสิ ทำอย่างนี้ไม่ได้นะ เป็นแม่ชีเหรอ"
ท่ามกลางสายตาประชาชีทั่วร้านและเด็กบริการในร้าน
ผู้หญิงในชุดนักบวชหญิงคนนั้น เดินออกมาจากร้านไป
เหมือนในร้านมีคำตอบปรนัย 3 ข้อ
ก ข ค ไม่มีใครรู้คำตอบที่ถูกต้อง
ไม่มีใครตรวจคำตอบนี้ได้
...................................
"เราหยุดมันไม่ได้หรอก เพราะเราเป็นแค่ส่วนหนึ่งของมัน"
กี้บอกผมก่อนที่จะออกจากโลก 13
edit @ 2006/10/08 02:11:47
#1 By filmsick on 2006-10-08 10:54