ON AIR

เที่ยงวัน ขณะฝนตั้งเค้า

ได้รับโทรศัพท์จากน้าชาย น้าผมแกตาบอดครับ ตอนนี้แกเป็นนายกสมาคมคนตาบอดแห่งประเทศไทย ต้นปีหน้าจะมีการจัดประชุมคนพิการสากลที่ภูเก็ต แกเลยขอให้ผมเป็นธุระเรื่องสถานที่จัดประชุม และที่พักให้กับผู้เข้าร่วมประชุม หลังจากจบเรื่องธุระก็ซักถามพูดคุยเรื่องสาระทุกข์สุขดิบ และแล้วก็ไม่พ้น วกเข้ามาเรื่องเหตุบ้านการเมือง ในที่นี้ขอข้ามเรื่องการเมืองไปเลยนะครับ (ผมยังไม่อยากพูดคำหยาบ) ส่วนเรื่องเหตุบ้านที่คุยกันก็คือ เรื่อง" สนามบินสุวรรณภูมิ ความภาคภูมิใจของคนไทย"

ผมบังเอิญไปเห็นแกในรายการทีวีที่ประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเนื้อหาบอกว่า สมาคมคนตาบอดรู้สึกพอใจกับมาตรฐานการออกแบบ ที่รองรับสำหรับคนตาบอดไว้อย่างครบถ้วน และมีรูปแกอยู่ แต่ไม่มีบทสัมภาษณ์หรือ การชี้แจงใดๆทั้งสิ้น

หลังจากนั้นต่อมาอีกครึ่งชั่วโมงผมก็ได้รับเกียรติในการฟังบรรยายเรื่อง "คนพิการกับสนามบินสุวรรณภูมิ" จากนายกสมาคมคนตาบอดแห่งประเทศไทย

เริ่มตั้งแต่พื้นอาคารที่เป็นแกรนิต ทำให้ลื่น มัน วาว ซึ่งลำบากต่อคนพิการที่ใช้อุปกรณ์ช่วยเดิน ถึงจะยอมรับว่าทำความสะอาดง่าย แต่การเลือกใช้ทั้งหมดของอาคารก็เป็นการทำความสะอาดที่(มัก)ง่ายไปหน่อย และไม่มีทางสำหรับผู้พิการที่ใช้ไม้เท้า ทางลักษณะนี้จะเป็นผิวที่แตกต่างจากพื้นปกติ เพื่อผู้พิการจะเดินตามพื้นผิวนั้นไป สังเกตุจากลักษณะทางเดินในอาคารสาธารณในบางประเทศที่ให้ความสำคัญกับผู้คนเท่าเทียมกัน

ห้องน้ำ มีครับห้องน้ำคนพิการ แต่ไม่ได้แยกออกจากห้องน้ำรวมชายหญิง ปัญหาคือผู้พิการที่ใช้ห้องน้ำ บางครั้งต้องใช้ผู้ช่วย แล้วถ้าผู้พิการเป็นผู้ชายเดินทางมากับแฟนเป็นผู้หญิงแล้วต้องเข้าห้องน้ำผู้ชาย แต่ต้องให้ผู้ช่วยผู้หญิงเข้าไปด้วย ก็คงลำบากใจไม่น้อยหรือในทางกลับกันถ้าผู้พิการเป็นผู้หญิงและผู้ช่วยเป็นผู้ชาย ก็อาจจะต้องปลอมตัวเป็นหญิงเข้าไปช่วยผู้พิการที่ห้องน้ำหญิงก็เป็นได้ (คนไทยชินกับการปลอมตัวครับ บางคนแค่ใส่แว่นดำแล้วทำร้ายคนแก่ ก็คิดว่าไม่มีใครจำหน้าได้แล้ว อาจได้รับอิทธิพลจากละครไทย เจ้าฮะ ไม่รู้หรือจริงๆหรือว่าโง่ฮะ ว่าผมเป็นผู้หญิงนะฮะ ) ห้องน้ำคนพิการส่วนใหญ่แล้วจึงต้องแยกออกมาเดี่ยวๆ ไม่รวมกับห้องน้ำรวมชายหรือหญิง

ทางลาด มีครับ ยาว 20 เมตร ไม่มีชานพัก และพื้นเป็นแกรนิต คาดว่าคงมีไว้ให้ผู้พิการฝึกซ้อม เพื่อประเทศไทยจะได้เป็นแชมป์กีฬาวีลแชร์ อย่าแปลกใจถ้า พาราลิมปิคเกม ปีหน้าเราได้ครองเหรียญทอง หรืออาจเป็นส่วนหนึ่งของสถิติโลก ทางลาดคนพิการที่มีความยาวที่สุดในโลกโดยไม่มีชานพัก อีกสถิติหนึ่งก็เป็นได้

ลิฟท์ ไม่มีอักษรเบลล์หรือเสียงแจ้งระหว่างพักชั้น เปิด หรือ ปิด แต่อันนี้คาดว่าคงแก้ไขได้ไม่ยากในเร็ววัน ถ้าไม่ส่งมาทางสายพานที่ยาวที่สุดในโลก เนื่องจากมันจะช้ามากเหมือน กับกระเป๋าที่โวยวายในวันแรก นักท่องเที่ยวนี่ไม่รู้อะไรเลย เรามีสายพานที่ยาวที่สุดในโลก กระเป๋ามันก็ต้องมาช้าเป็นธรรมดา

ยังมีอีกหลายเรื่องเลยครับ แต่มาพูดตอนนี้ก็ไม่รู้จะเกิดผลอะไร ก็เราเปิดใช้กันไปแล้วนี่ครับ ผมก็เลยซักถามว่าแล้วทางสมาคมผู้พิการแห่งประเทศไทยจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร ได้รับคำตอบว่าตอนนี้กำลังทำเรื่องฟ้องศาลปกครองกันอยู่ครับ และสถานการณ์บ้านเมืองเยี่ยงนี้ ข้าก็ยังไม่รู้ว่า กว่าเรื่องจะเสร็จสิ้นและมีการปรับปรุงเพิ่มเติมกันเมื่อไหร่ ผู้พิการกี่คนที่ต้องลื่นหกล้ม ผู้ใช้วีลแชร์กี่คนที่ต้องกล้ามโตเพื่อจะพาตัวเองไปสู่พื้นในอีกระดับหนึ่ง หรือผู้พิการอีกกี่คนที่ตกเครื่องเนื่องจากหลงอยู่ในลิฟท์

ทั้งหมดนี้ก็ฟังเค้ามาอีกทีนะยังไม่ได้พิสูจน์ด้วยตัวเอง

ติเพื่อก่อ( กองทราย (แล้วน้ำก็จะพัดหายไป) )