ONE WAY TICKET

posted on 27 Jan 2011 23:03 by openair
แม่ไอจะมา จากเมกา แกดึงดันจะมาให้ได้
ไอต้องไปรับแกพรุ่งนี้บ่ายๆ
แกมาประจำทุกปีอยู่แล้วนี้ ไอไม่แปลกใจนะ 
ครั้งนี้แกบอกแกจะมาอยู่กับไอที่เมืองไทย
นานเท่าไหร่ละ ?
ไม่รุ แกบอกว่าแกจองตั๋ว one way ticket .
จอห์นหัวเราะ ผมหัวเราะ
ผมคุยภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่นกับแก จำได้ว่าเมื่อประมาณ 3 เดือนที่แล้ว
แกเล่าว่า แม่แกเก้าสิบกว่าแล้ว อยากมาใช้ชีวิตกับลูกชายที่นี่
ผมพยายามถามแกว่า จะไม่ลำบากแกเหรอ คนแก่ มาอยู่ในที่ที่ไม่รู้จักใคร
ไม่มีเพื่อน ไม่คุ้นเคย เดี๋ยวจะเหงาเอานา (สันดานผมมันชอบคิดแทนคนอื่นเขา)
จอห์นบอก ผมเคยถามแกแล้ว แกบอกว่า อยู่ที่โน่นแกก็ไม่มีใครเหมือนกัน
เพื่อนที่มี ถ้าไม่ตายจากไปก่อน ก็อยู่ในบ้านพักคนชรา ไม่เห็นน่าสนุกเลย
คนแก่วัย 90 กับการเดินทางบนเครื่องบินร่วม 24 ชั่วโมง
ให้ตายเถอะผมพยายามแทนค่าด้วย ปู่ ย่า ตา ยาย ผม
ไม่น่ารอด แอร์คงไม่ยอมให้ขึ้นเครื่อง
ผมเจอแม่จอห์น ครั้งหนึ่ง เป็นฝรั่งชราที่แข็งแรงคนหนึ่งที่เคยเจอ
แกมาเมื่อปีก่อน ทักทายกันตามมารยาท ผมกับจอห์นเอง ฐานะก็เป็นแค่นายจ้างกับลูกจ้าง
อาจจะสนิทชิดเชื้อกันหน่อย เพราะแกพิสวาทอะไรผมก็ไม่รู้
มีอะไรปรับปรุงเปลี่ยนแปลง นิดๆ หน่อยๆที่รีสอร์ท เป็นต้องเรียกผมเข้าไป
ตั้งแต่รู้จักกันมา ผมทำตึกให้แก ร่วมๆ 5 ตึกได้
(!!!ผมพึ่งเคยนับตอนเขียนเรื่องนี้นะ ตกใจเหมือนกัน)
จอห์นเป็นเจ้าของรีสอร์ทที่เช่าที่ริมทะเลของชาวบ้าน ทำกิจการมาร่วม 20 กว่าปี
สัญญาแก 30 ปี เหลืออีกไม่กี่ปี แกคงต้องไปหาอยางอื่นทำ
ผมเอง ก้อคงมีโอกาสเจอแกน้อยลง
ครั้งนี้ที่แม่จอห์นมา ผมเจอแกครั้งเดียว ด้านหลัง นั่งมองทะเลอยู่ริมสระว่ายน้ำ
ผมเข้าไปนัดเจอกับลูกค้าอีกคน ที่รีสอร์ทจอห์น วุ่นๆอยู่กับการคุยงานปรับแบบ
(ผมเป็นสถาปนิก ตอนนี้ที่ทำอยู่ อยากให้เรียกว่า
นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์และทำลายธรรมชาติทั่วราชอาณาจักร)
เลยไม่ได้ทักทายแก
นึกแล้วใจหาย ว่านั่นจะเป็นโอกาสสุดท้ายที่ผมจะได้ทักทายแก
เป็นครั้งที่สอง ในชีวิต
หลังคุยลูกค้าเสร็จวันนั้น จอห์นไม่พลาดโอกาส ให้ผมปรับอาคารต้อนรับ
ของรีสอร์ทแก แกต้องทำอะไรสักอย่าง เมื่อเจอหน้าผม  ไม่เข้าใจ
แกมีธุระต้องออกไปข้างนอก วันนั้นผมทำได้แค่วัดพื้นที่กับคนงานในรีสอร์ท
แล้วก้อจะโทรไปนัดกับแกเพื่อคุยรายละเอียดอีกที
ปกติถ้าผมดองไว้นานแกต้องโทรตาม ไม่เกิน 1 อาทิตย์
แต่ครั้งนี้ผมเองเป็นฝ่ายตามแก ทางอีเมลล์ และแกยังไม่ตอบเมลล์ผมจนถึงวันนี้
สองสามวันถัดมา ผมเจอลูกค้าอีกคน คนนี้เป็นเหมือนพ่อบุญธรรม
อุปการะผมตั้งแต่ผมตัดสินใจออกมาทำงานอิสระ ลาออกจากออฟฟิศ
แกมีโครงการจะซื้อที่เพื่อทำมอลล์อะไรสักอย่าง ที่ยังคิดไม่ออก
วันนั้นเรานัดเจอกันที่ที่แปลงสวยที่แกกำลังจะเริ่มทำโครงการ
หมอหมู แกเป็นหมอครับ หมอหมูบอกว่า พึ่กลับมาจากงานศพแม่จอห์น
ผมงงเป็นไก่ตาแตก เพราะผมพึ่งเจอแกเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
ประโยคแรกที่เข้ามาในสมองหัวตอนนั้นคือ
ONE WAY TICKET
แกตายหลังจากวันนั้น
วันที่ผมเห็นแก
นั่งมองทะเลอยู่ริมสระว่ายน้ำ

 

 

 

edit @ 27 Jan 2011 23:37:39 by ON AIR